Prawo administracyjne

PRAWO ADMINISTRACYJNE

ZAŁATWIANIE SPRAW

Art. 35 KPA (Terminy załatwiania spraw)
Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki.

Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ.

Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.

Art. 36 KPA ( Obowiązki organu po upływie terminu załatwienia sprawy)
O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

Zawiadomienie strony o zwłoce powinno mieć formę postanowienia. Na postanowienie nie służy stronie zażalenie.

Art. 37 KPA ( Środki zwalczania bezczynności organu administracyjnego)
Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracyjnego wyższego stopnia.
Bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie oraz wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego (patrz: wyrok Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z 29 marca 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 4/06).

TERMINY

Art. 57 KPA ( Sposób obliczania terminów)
Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

Terminy określone w tygodniach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który nazwą odpowiada początkowemu dniowi terminu.

Terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca.

Jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni.

DECYZJE ADMINISTRACYJNE

Wyrok NSA z dnia 20.07.1981 r. SA 1163/81
Pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nieposiadania w pełni formy prawem przewidzianej w art. 107 § 1 k.p.a., jeśli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów należy zaliczyć: oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji.

Wyrok SN z dnia 18.10.1985 r. II CR 320/85
Użycie tej czy innej nazwy nie ma znaczenia dla charakteru prawnego danego aktu jako decyzji, jeżeli jest to zgodne z art. 104 k.p.a. akt rozstrzygający merytorycznie indywidualną sprawę należącą do właściwości organu administracji państwowej

Wyrok NSA z 20 lipca 1981 r. SA 1478/81
Każda decyzja korzysta z domniemania prawidłowości, a zatem organ administracji, który w znanych sobie okolicznościach sprawy wydał wadliwą decyzję uprawniająca, jest tą decyzją związany do czasu jej zmiany w sposób przewidziany prawem.

Wyrok SN z 3 czerwca 1993 r. III ARN 27/93
W postępowaniu administracyjnym gwarancje trwałości decyzji, wynikające z art. 110 k.p.a., należy rozumieć w ten sposób, że organ administracji , który wydał decyzję , jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, jeżeli w nowej sprawie, wszczętej przed tym organem , nie zmieniły się istotne elementy poprzednio wydanej decyzji, wynikające z art. 107 § 1 k.p.a., tj.: a) nadal występują te same strony lub ich następcy prawni, b) nie zmieniła się podstawa prawna decyzji, c) podmiot inicjujący nowe postępowanie domaga się odmiennego rozstrzygnięcia od tego, jakie zapadło w poprzedniej decyzji.

Wyrok WSA z dnia 20 maja 2005 r. SA/Wa 2389/04
Jeśli nowa regulacja prawna nie przewiduje uregulowań co do losu decyzji wydanych przed dniem jej wejścia w życie i wydanych na odmiennych podstawach prawnych, to decyzja ta jest nadal wiążąca, mimo że przestała istnieć podstawa prawna, która uzasadniała jej wcześniejsze wydanie.