Uchwała SN z 2008-06-04 II UZP 4/08 Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych 2008/23-24/354/1017

Uposażeniem należnym w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej, które stanowi podstawę wymiaru emerytury wojskowej (art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin – t.j.: Dz.U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 ze zm.), w przypadku zawieszenia uposażenia na podstawie art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. Nr 176, poz. 1750 ze zm.), jest uposażenie wypłacone w wysokości ograniczonej tym przepisem w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej.

Wyrok SN z 2009-01-28 I UK 181/08

Po stwierdzeniu nieważności decyzji o zwolnieniu żołnierza z zawodowej służby wojskowej brak jest podstaw do żądania zwrotu wypłaconej mu emerytury, do której nabył prawo po zwolnieniu ze służby.

Wyrok SN z 2008-10-07 II UK 43/08

1. Prawo do świadczenia emerytalnego zależy od samego zwolnienia żołnierza ze służby, a nie od tego, czy decyzja organu wojskowego w tym przedmiocie nie była dotknięta wadą powodującą później stwierdzenie jej nieważności (art. 156 § 1 KPA). Stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu odnosi bezpośredni skutek tylko w zakresie nią objętym, nie podważając odrębnej decyzji organu emerytalnego o przyznaniu emerytury żołnierzowi po zwolnieniu go ze służby.

2. W konsekwencji, wadliwość decyzji organu wojskowego o zwolnieniu żołnierza z zawodowej służby wojskowej nie stanowi negatywnej przesłanki prawa do emerytury wojskowej, a późniejsze stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu nie oznacza, że do tego momentu świadczenie emerytalne było wypłacane przez organ emerytalny bez podstawy prawnej, gdyż nic takiego nie wynika ani z art. 12, ani z żadnego innego przepisu ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (t.j. Dz.U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 ze zm.).

Wyrok SN z 2008-08-20 I UK 40/08 Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych 2010/1-2/22/63

Prawo do wojskowej renty inwalidzkiej uzależnione jest od powstania w ciągu 3 lat od zwolnienia ze służby wojskowej inwalidztwa z powodu chorób powstałych w związku ze szczególnymi jej właściwościami lub warunkami, przez które należy rozumieć także choroby i schorzenia, które istniały przed powołaniem do służby, lecz uległy pogorszeniu lub ujawniły się w czasie trwania służby wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby na określonych stanowiskach (art. 19 pkt 3 w związku z art. 23 ust. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, t.j. Dz.U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 ze zm.).